Stadyum spor için uygun durumda idi. Güneşli ve güzel bir bahar havası vardı. Resmi davetliler dışında gelen azdı. Koltukların çoğu boştu.Halktan kopuk bir tören izledik.
Günlerdir dersleri askıya alıp rutin gösterileri hazırlayan öğrenciler de yerlerini aldı. Sonra beden eğitimi öğretmenleri askeri komutlara benzeyen komutlarını verdiler. Üniversiteli kızlarımız alana çıktılar.Ritmi hayli yüksek batı müziği eşliğinde batılı bir gösteriyi Türk usulü sundular. Resmen step yaptılar ve stres attılar! Step tahtalarını başları üstüne kaldırarak halkımızı batılı bir tarzda selamladılar. Aziz seyirciler olarak “ selam Allahın selamı “ diyerek aldık kabul ettik. Hayatları boyunca alnı yere değmemişti, bu sefer müziğin ritmine kapılarak kutsal vatan toprağına alınlarını değdirdiler. Bu an öyle müthiş bir andı ki cümle alem görse yeridir. Çağdaş kıyafetleri ile çağdaş bir gösteri yapayım derken o da ne? Tam bir müslümanın vecd halinde secdeye kapanması gibi toprağa kapandılar. Son anda ise işaret parmağını gök yüzüne doğru kaldırarak “Allah bir dercesine “ bir finich hareketi ile sunumlarının bitirmeleri var ya , bardağı taşıracak hamle oldu. Koreograf bunun başka anlamlara çekilebileceğini düşünmemiş olmalı. Eyvah! Dedim kendi kendime böyle böyle, küçük küçük tavizler vererek yol açılıyor birşeylere. Hele bunu çağdaşlaşmacılar bilmeden yaparsa, mürteciler bilerek neler yapmaz diye düşündüm.
Yine de kızlarımızın hareketleri oğlanlara göre daha güzeldi. İzleyenleri büyüledi. Vatan için bazıları ölürken, bazıları da böyle estetik yüklü, çağdaş sunum yapıyor olması çok anlamlıdır. Şairin dediği gibi “ Neler yapmadık vatan için, kimimiz öldük, kimimiz nutuk attık.” Onun gibi bir şey oldu. Yine de aziz seyircilerden çok alkış aldı,çok…
Erkekler iyi hazırlanamadılar. Takla atarken çoğu dengesini kayıp etti. Güya spor bölümü öğrencisi imişler.Hatta provalar esnasında birisi kafasını kırdı. Nerde ise İlhan abi gibi nalları dikecekti. Kendisini zar zor Türk hekimlerine emanet ettiler de kurtuldu zavallıcık.
Bu eğitimle olimpiyatlara nasıl gideriz.? Halkımız yine de çok alkış yaptı! Bir Türk dünyaya bedeldi. Oğlanlar çok emek verdiler. Adeta minder dar geldi, çoğu kez dışına yuvarlandılar. Ama olsun! Gösteri yüzde yüz yerli bir gösteri idi. Bize kaşıkla yumurta taşıma ,çuval içinde yürüme, askıda simit yeme, yoğurtlu tabakta para bulma yarışı yapmadılar. Daha ne yapsınlar! Ellerinden ne geliyorsa onu sundular.Yine de gençlerimizi tebrik edelim!Bayram onların bayramı, morallerini bozmayalım.
Bu takım olimpiyatlara çıksa yeridir. Dünyanın birçok takımına kök söktürürler.Şu Türk düşmanlığı olmasa, mutlaka madalyalı dönerlerdi. Elin oğlu spor hakemini bile Türk düşmanı olarak yetiştiriyorlar.Bu spor ahlakına uymayan bir şeydi. Batılılar her şeyde iki yüzlü davranıyorlar.Ama bizler geçmişte Yedi düvele karşı savaşarak derslerini vermiştik. Gelecekte de neo kuvvacılarla,Ergenekon çetesi ile vereceğizdir.
Hele Sicilli Türk düşmanı Jivkov zamanından ithal pano grubu gösterileri muhteşemdi. 700 öğrenci günlerce burada ter döktü.Yaklaşık bir aydır bunun için uğraştılar. Çağdaş eğitimle alacakları eğitimi alamadılar. Vatan için ne kadar fedakarlık yaptıklarını bir düşünün. Günün moda söylemini kısa sloganlarla aziz halkımıza duyurdular. Sigara içme yasağını işlediler. Aids gibi bazı tehlikeli mikroplar bile Türk erkeklerine zarar veremezken sigara nasıl zarar versin ki. 12 yaşında bazı veletler şimdi okul duvarı dibinde sigara içemeyecek mi yani! Bunu biraz fazla abartmışlar!
Stadyumun dışında açık alanda simit, boğaca, börek, ay çekirdeği gibi yiyecekleri satanlar günün anlamına uygun son görüntüyü oluşturdular. Çağdaşlaşma yolunda ne kadar ilerlediğimizi görmüş olduk böylece!