Terör saldırıları yine yüreğimizi yaktı.
Canımızı yaktı.
Öyle öfkeliyiz ki, artık sabrımız kalmadı.
Bardak gerçekten taşıyor.
Artık bu mesele öyle bir boyuta geldi ki, Kürt olarak kimi görsek bir kaşık suda boğarız.
Hadise bu noktaya geldi dayandı.
Durum her ne kadar Kürt meselesiymiş gibi gösterilse de öyle değil.
Bu şerefsizlik, bu alçaklar Kürtleri temsil edemez.
Zira Kürtler genellikle muhafazakar ve dindar olur.
Muhafazakarlık ve dindarlıkta da isyan yoktur.
Bunlar ise Marksist-Leninist bir marjinallikte, üstelik Zerdüştlük dinini benimsemiş alçak ve şerefsizler.
Çoğu da zaten Kürt değil.
Dolayısıyla Kürtleri temsil etmiyorlar ve bu sorun da Kürtlerin sorunu değil.
Asıl onlar zarar görüyor bundan.
Hal böyle iken son saldırıların ardından yapılan siyasi açıklamalara bakıyorum, hiç birisi inandırıcı değil.
Hepsi tribüne yönelik şovdan ibaret.
Partinin biri yıllar önce açılımı kendi yapmış, şimdi yapanlara kızıyor.
Kendini inkar ediyor yani.
Üstelik bu adamlar senin sayende meclise tadar girmişler.
Hem de senin milletvekilin olarak.
Seçim öncesinde ortaklık yapmışsın.
Şimdi bütün bunları inkar edersen, bu sorun elbette çözülmez.
Ayrı baş çekmek onlara yarıyor.
Bu kesin…
Bir diğer parti önerilerde bulunuyor.
Bir zamanlar seni iktidara getirmedi mi bu olay.
Kanlı katilin yakalanması ile sokaklara dökülen ve sevinç gösterileri yapan millet seni iktidara taşıdı anında.
Asacaktın ama asmadın.
Şimdi önerilerde bulunuyorsun.
Öneride bulunmak yerine zamanında yerine getirseydin.
Getiremiyorsan çekilseydin ve tekrardan büyüyerek gelseydin.
İktidar partisi yaşanan tüm bu olaylardan ve bir takım gelişmelerden ötürü çıkmaza giriyor.
Ortaya attığı açılımın içi ne yazık ki doldurulamadı.
Kimse yanaşmadı.
Şimdi dış mihrakların da tetiklemesi ile sorun büyüyor.
Amaç iktidarı göndermek aslında.
Bunu da terör kullanarak yapıyor birileri.
Bizim muhalefet ise bunu bile bile eleştirmiyor.
Sorunu millet yaşıyor aslında.
Farklı farklı önerilerle bu sorun çözülmez.
İçinden çıkılmaz bir hal alır.
O öneriler zamanında çok denenmedi mi?
Soruna çare oldu mu?
Çare aynı şeyi konuşmaktan geçiyor.
Herkes aynı şeyi söyleyecek ki sorun çözülebilsin.
Bunu da yapmadığımıza göre bu soruna katlanacağız o zaman.
Asıl inandırıcı olan ve reel olan budur.