Bu yazı görülen samimiyetten, samimiyetle yazılıyor. Randevusuz gittik Yahşihan Belediye Başkanı’nın ziyaretine, acaba dedik yolda, ya yerinde değilse, haklıydık ta
Başkan girmiş bir Yahşihanlının koluna laflayarak yürüyorlar, bizi görüp samimiyetle karşıladığında hala kol kolaydılar, ‘Allah’a ısmarladık dayı’ dediğinde ‘Allah’a Emanetsin yeğenim’ dedi kolunda ki
Konuşarak yürürken bizimle, ‘vayy koç yeğenim nasılsın’ dedi biri, iyiyim dayı diyerek kucaklaştılar hal hatır ayrıldılar ve devam ettik yürümeye
Biraz ilerde bir üniversite öğrencisi gelip ‘Ahmet abim’ nasılsın dedi. Ahmet abisi, iyi, dersler nasıl dedi hemen, o da biraz sıkıntılı eyvallah diyerek uzaklaşıyorken, Bir ara gel de konuşulalım diye seslendi arkasından
Biraz ilerde iki tane ilköğretim öğrencisi kız gelip sarıldı Ahmet amcalarına
Biraz ilerde iki kişi gelip nasılsın ‘Ahmet gardaşım’ diyerek hal hatır ettiler
O güzel parka geldiğimizde ancak yüz metre yürüyebilmiştik, Parka girdiğimizde sekiz on ilköğretim öğrencisi parkta oynuyorlardı. Başkan bizimle sohbetten fark etmemişti onları ki, hepsi bir ağızdan ‘Ahmet amca’ diyerek selamladılar Başkanı, Ahmet amcaları da ‘vayy gençler gelin gazoz içelim’ diye karşılık verdi.
Masaya oturduğumuz da sekiz on çocuk, bir tekniker, bir işadamı ve birkaç kişi daha vardı. Başkan Ahmet Amca, işadamıyla Yahşihan’a yapılacak işler hakkında konuşuyor, Teknikerden bu işler hakkında bilgi alıyor, çocuklarla da sohbet ediyordu, Çocukların o kadar rahat hareket etmelerinden anlaşılıyordu ki, İlk kez gazoz içmiyorlardı Başkan Ahmet amcalarıyla
O güzel ortamda, samimi ve sıcak sohbetin sonrasında ayrılıyorken gördük ki, Yahşihan’ın Belediye Başkanı Ahmet Sungur, Yahşihanlıların; Kimisinin gardaşı, kimisinin koç yeğeni, kimisinin amcası, abisi
Demek ki Ahmet Başkan Belediye işlerini yürütürken, halkıyla da iç içe
Yahşihan’da, Kırıkkale’nin ihtiyaç duyduğu Kırıkkalelinin de arzu ettiği ideal bir
Belediye Başkanı profili vardı…