Bugünlerde esnaflar sıkça hatırlanmaya başlandı. Yalnız hatırlanma sebepleri ne malum kriz ne de esnafın zor durumu.
Bugüne kadar hatırlanmayan esnaflar, oda seçimlerinin başlamasıyla birlikte adaylar tarafından sıkça ziyaret ediliyor. Bu ziyaretler esnasında gözlemlediğim esnafın zor durumda olduğu. Dönen çeklerden dolayı kredi kullanamadıkları, mal alımlarında zor durumda kaldıkları ve kendilerinin sahipsiz olduklarını iletiyorlar. Bugüne kadar geçmiş oda başkanlarının Kırıkkale esnafının derdine çok da çare olmadıklarını söylüyorlar. Biraz da doğruluk payları var.
Kırıkkale’de esnaf odaları bir Kayseri, bir Çorum, bir Konya esnaf odaları gibi çalışmayıp; bugüne kadar oda üzerinden siyaset yaptıkları ve bu odaları kaybetmeme adına odaları pasifleştirdikleri yani bu imkanları kullanmadıkları gözleniyor. Düşünün ki oda başkanları ne kadar samimi, ne kadar esnafın derdinden anlıyor ya da ne kadar esnaf? Bir düşünmek lazım. Birlik başkanımız seyyar köfteci olarak gözüküyor. Şu ana kadar köfte tezgâhından bir köfte yiyemedik ama inşallah bundan sonra yeriz. Yeni aday olan arkadaşlar da projelerini anlatmaya çalışıyorlar. İnşallah onlar da geçmişin gölgesinde kalmazlar.
Bildiğim kadarıyla Odalar Birliği’nin Kırıkkale’de yeri var. Ama yine bildiğim kadarıyla o birliğin yeri, Kırıkkale’ye yakışır Odalar Birliği adına bir konaklama yeri, bir lokal olarak dizayn edilmesi gerekirken daire karşılığı birilerine verilmeye çalışılmış. Şimdi burada soruyorum, odaların maddi sıkıntısı olduğu söyleniyor. Bu yer, odalar adına otel ve lokal olarak yaptırılsaydı, geliri de Kırıkkale’de faaliyet gösteren odalara eşit dağıtılsaydı olmaz mıydı? Burada düşünülmesi gereken Kırıkkale esnafı, dışarıdan gelen misafirlerini buralarda ağırlayıp kendisinin de gururlanacağı bir tablo oluşturulamaz mıydı?
Her fırsatta odanın yer problemi gündeme geliyor. Ama bugüne kadar herhangi bir çözüm üretilmemiş. Kırıkkale’de esnafı temsil edebilecek bir lokalimiz yok. Ve de hiçbir üyeye bugüne kadar ne bir cenaze yardımı, ne bir zor durum kredisi ne de işyeri mühürlenen ya da mağdur durumda olan üyenin sorunlarına çare bulunmuş. Üyeler de odayı, bir vergi dairesi mantığıyla benimseyip odanın ne işe yaradığını bilmez duruma gelmişler. Hâlbuki odalar esnafın öz malıdır. Yani temsil noktasıdır. Yani çaresizliğin giderildiği yerlerdir. İnşallah bundan sonra esnafımız da gözünün önüne bakar ve odasına sahip çıkar. Odanın ne iş yapıp yapmadığını kontrol eder ve de hesabını sorar.