9 acı dolu gece.
Mercimek ailesi, sizleri çok iyi anlıyor ve acınızı paylaşıyorum
Bu satırları yazmak o kadar zor ki.
Çok sevdiğiniz birinin ardından yas tutacaksınız yıllarca..
Her şey onu hatırlatacak sizlere.
Sesini ve belki kokusunu duyacaksınız olmadık zamanlarda ve olmadık yerlerde.
Size seslenecek, oğluna, kızına, eşine sevdiklerine.
Zor olacak hatta belki konuşacaksınız onunla.
Onu dualarla uğurlayın,
Onu gözyaşlarıyla değil, sizlere yaşattığı mutlu anlarla hatırlayın.
Onu hatırlayın gazelleriyle…
Sevdiğini kaybetmek acıtır insanı. Hem de çok acıtır.
Ben bu gün başka bir şey yazmak istemiyorum. Pınarlarda biriken göz yaşlarım var.,onları silmem gerek.
Boğazımı bir yumru tıkamış, yutmam gerek.
Sevdiklerime, henüz onlar yaşarken onları ne kadar çok sevdiğimi söylemem gerek,
Yarına bıraktığım her şeyi bu gün yapmam gerek.
İhmal ettiğim dostlarımı, arkadaşlarımı görmem gerek.
‘hep yarına diye diye bakarsın yarın kalmaz’ diyordu bir şarkıda…
Yarına iş bırakmamam gerek.
Aldığım her nefes için şükretmem gerek.
Ve gidenin ardından gözyaşı değil, dua etmem gerek.
Mekânın cennet olsun Hüsrev Mercimek.