Değerli bir ağabeyimin sözü üzerine Haberkale’de yazmaya başladım.
Benim amacım şiirlerimi burada yayınlamaktı.
Haftalık olarak böyle düzenli yazılar yazmak hiç aklımda yoktu.
Böyle bir teklif alınca biraz düşündüm.
Ben bu zamana kadar duygularımı şiirle dile getirmiştim.
Düz yazı yazarak duygularımı ifade ettiğim zamanlar çok azdır.
Ayrıca öğretmenlik mesleğim sebebi ile boş vaktim pek olmuyordu.
Üstelik satranç hakemliği sebebi ile turnuvalarımız oluyordu.
Bir hafta bazen çok kısa gelebiliyordu.
İlk başladığım günlerde gerçekten zorlandım.
Konu bulmakta, bulduğum konuyu ifade etmekte çok zor anlar yaşadım.
Günler geçtikçe bu zorluklar geçti.
Kendimi şiirin büyüsünden kurtarıp düz yazıya dönüş yapabildim.
Konu bulmak artık benim için sorun olmaktan çıktı.
Konuları anlatırken nasıl yazsam diye düşünmüyorum.
Artık her şeyi daha kolay ve daha güzel ifade edilebiliyordum.
Ufak tefek hatalarımız olduysa affınıza sığınıyorum.
Sürç-i lisan ettikse affediniz.
Bu bir yıl boyunca nice duyguları paylaştık.
Sevinçlerimizi, üzüntülerimizi dile getirdik.
Sıkıntılardan kurtulmak için birlikte hareket ettik, çözüm yolları aradık.
Bazen haddimiz olmadan tavsiyelerde bulunduk.
Her pazartesi yazılarımı yazdım, siz okudunuz.
Beğendiniz, beğenmediniz veya çok saçma buldunuz.
Belki de sizin aklınıza gelmeyen bir şeyi hatırladınız.
Sinirlendiniz, sevindiniz, üzüldünüz, şaşırdınız; ama okudunuz.
Ben de her hafta yazmaya devam ettim.
Yeni bir yılda yine duygularımızı ve güncel olayları paylaşmaya devam edeceğiz.
Dilimiz döndükçe, ömrümüz devam ettikçe yazacağız.
Yazılarla bir şeyleri paylaşacağız.
Her zaman güzellikleri ve sevgileri paylaşmak dileği ile…