Kart değil de,

Bedava şemsiye sahibi olmak mutlu etmişti beni.

Gün geldi,

Çaresiz kaldığım bir anda limiti altı yüz lira olan kredimi komple boşalttım.

Sekiz ay kadar asgarisini ödemeye gücüm yetti.

Sonra onuda boş verdim.

İki yıl sonra,

Ne olur ne olmaz,

Hazır elime para geçmişken ödeyip kurtulayım şu illetten dedim,

Ve

Bankanın yolunu tuttum.

Evdeki hesabım,

Altı yüzün tamamını işleme koymuş olsalar dahi,

Birinci yıl 1200 TL,

İkinci yıl 2400 TL falan olur ki,

Avukat masrafları ile birlikte bu, 3000TL civarına gelmiştir, şeklindeydi.

Önce banka görevlisi biz bu işe karışmazık dedi.

Falanca avukata gideceksin!..

Ankara’da falanca avukatı buldum.

Önünde ki,

Son derece gelişmiş makine ile çarptı topladı,

Bir daha çarptı,

Bir daha topladı,

Ve

Borcunuz  14900(eski para ile on dört milyar dokuz yüz bin)TL dir dedi.

Birden,

“Oha” diye ünlemişim kendi kendime!..

baktım avukat alınıyor,

“la gardaşım bankayı mı satıyorsun bana, kartın limiti zaten altı yüz milyon lira.

Kaldı ki,

Bu paranın asgarisinden biraz fazlasını sekiz ay ödemişim. Tamamı  olmasa bile aylık faiz en çok yüzde altı, hadi senelik yüzde yüz de sen. İki senede şu kadar eder. Nerden  buldun, nasıl topladın, neyle çarptın da altı yüz lirayı getirdin on dört milyar dokuz yüz bin liraya dayadın” dedim.

Güldü!..

Tekrar topladı, çarptı, birazda inisiyatif kullandı ve 11 200TL de karar kıldı.

15 günde süre verdi son çıkan rakamı ödemem için.

İstanbul’daki genel merkezine gittim o bankanın.

Yetkili ile görüşmem neticesinde, (kesinlikle Hamdi bey değildi adı!)

9200TL son rakamımızdır. Ya ödersin, ya da kutunu açalım dedi!.. (Ne çıkarsa bahtına dediği yer yani!.. şaka şaka !)

Bir iki mırın kırın etsem de nafile.

Bakın efendim dedim. “ sizde haklısınız  halt edip yağmurlu havada bedava şemsiye sahibi olacağım diye bankanızdan kart alma gafletinde bulundum. Şu an durum normal de, bir iki aya kalmaz kart zedelerin intihar sezonu açılır. Eğer bana ödeyebileceğim makul bir rakam ve süre vermeseniz sezonu  bir iki ay öne alır ben açarım. Hem de şu karşı binanın en tepe noktasından size el sallaya sallaya” dedim.

Korkmadı…

Hatta ürkmedi bile!..

Ama beni birkaç dakika süzdü,

Gözümdeki kararlılığı gördü.

Sonra içeri girdi,

Dışarı çıktı…

Birileri ile telefonda konuştu,

Ve

Son rakam 7200TL, dört eşit taksit dedi.

Tamam, dedim…

Gerçi ben onu birazda uzattım ama sonunda ödedim kurtuldum.

Dün hürriyet gazetesinde okuyorum…

İnşaatlarda amelelik yapan 28 yaşında üç çocuk babası vatandaş, kredi kartı borcu yüzünden kendini asarak intihar etmiş.

Geride başını sokacak bir damı bile olmayan  ana ve üç yavru bırakarak.

Kendi yaşadıklarım geldi gözümün önüne,

Üzüldüm!..

Canım ülkemizi  banka cumhuriyeti yapanlar utansın…