Her fırsatta,
Ne kadar akıllı,
Ne kadar yetenekli olduğunu,
Ballandıra ballandıra anlatırdı Çomar’ın.
Yok efendim,herkesi sesinden tanırmış,
Tek ayak üstünde 3 takla atarmış,
Hatta 5 e kadar sayabilirmiş..
Doğrusu, inanmadım çoğuna.
Ama Ahmet Beyi uzun zamandır tanırım.
Hadi biraz abarttı diyelim,
Ama, yalanda söylemez ki Çomar için.
İnanmadığımı anlamış olmalı ki ısrarla görmemi istedi.
-“Gel bak, attığın sopayı nasıl alıp geliyor,kendin gör”, dedikçe merakım arttı ve geçen hafta gittim Çomar’ı görmeye.
Buda ne?
Cinsi cibilliyeti belli olmayan,
Kangal ve Fino karışımı, melez bir itmiş Çomar.
Sordum,
Anasına mı? babasına mı? benziyor diye.
-Babasını bizde bilmiyoruz dedi.
İlk hayal kırıklığını yaşıyordum hakkında.
Çünkü anlatılan onca şeyden sonra,
Şöyle heybetli bir Alman Kurdu,
Yada kocaman kafasıyla bir Kangal bekliyordum hiç değilse.
Ahmet bey durumu kotarmak için ilk komutu verdi..
-Otur dedi.
Oturdu.
-Yakala dedi.
Alıp geldi atılan sopayı.
-Beş diye bağırdı.
Beş kere havladı,
-Bir dedi.
Bir kez havladı Çomar.
Evet gerçekten 5 e kadar sayabiliyordu.
-6 dedim.
Bön bön baktı Çomar.
Söz dedi, Ahmet bey.
-Bir dahaki sefere altıyı da öğrenecek.
Benim bile ilgimi çekmeyi başardıkça,
Açıldı kerata.
Ardı ardına sıraladı hünerlerini.
Fırıldak gibi dönmeler.
Kıpırdayan her şeye kulak kesilmeler.
Sahibinin her komutunu,
Yerine getirebilmek için deli olması ilginçti gerçekten.
Hele AFERİN denince ki hali görülmeye değer.
Eşek olup, koça köyü taşıyacak sırtında.!!
(Aferin dediler ya.)
Bir ara biz, bahçenin diğer konuklarıyla ilgilenirken, çomar kayboldu.
Yoruldu herhalde diye düşündüm.
Kolay mı?
Marifet göstereceğim diye helak olmuştu.
Artık veda zamanı geldi.
Hoşça kal demek için arandım.
Damın arkasında bir şeyler yerken buldum.
Yanımıza gelen Ahmet beye,
-Ne yiyor o dedim.
Biraz mahcup vaziyette,
-Bok yiyor dedi.
Hem şaşırdım, hem üzüldüm.
Tamda beğenilerimi sıralayacağım sırada, bu manzara..!!!!
Omzuma dokunan Ahmet bey;
-Üzülme dedi.
-“Bunlar ne kadar eğitilirse eğitilsin, ben, ne kadar akıllı dersem deyim, bok yemeden duramazlar”.
Duygularım karışık..
Çomar, 5 e kadar sayabiliyor diye, sevinsem mi?
Yoksa, bok yemeye devam edecek diye, üzülsem mi bilmiyorum.