Hemen herkesin son günlerde İsrail de bu vahşeti yapanlara beddua ettiğini görüyorum...Dillerden eksik etmiyorlar, sesleniyorlar RABLERİNE ;

‘’Ey Rabbim, kah har sıfatınla kahret bu vahşeti  yapanları, ellerinde her neleri  varsa,  al onların ellerinden her şeylerini...

Ey Rabbim, Dünyanın gücü yetmez bu merhametsizlere, vicdansızlara, ne iyilikten anlarlar, ne güzellikten, ne de  bir başka şeylerden...Bu millete anladığı dilden ancak sen anlatırsın...

Asırlar önce biz sahip çıkmıştık bunlara, kovulmuşlardı, mağdurlardı, kimsesizlerdi, biz insanlık  adına kabul etmiştik başka ülkeden kovulan binlercesini...

Ey Rabbim,  hiçbir ülke gerçek anlamda hiçbir şey yapmayacaktır.Rabbim ancak sen güç yetirirsin bu vicdansızlara, bu insafsızlara, bu merhametsizlere ancak sen güç yetirisin, senin her şeye gücün yeter...

Ey Rabbim senin için felaket vermek ne kadar kolay, yere yarıl dersin yer yarılıverir ve al üstünde yaşayan insanları içine dersin alıverir toprak içine...İşte o zaman ne paralarının, ne silahlarının,  güçlü olmalarının ,  nede onları destekleyenlerin hiç bir önemi kalmayacak...

Sen kimsesizlerin kimsesizin Rabbim... Filistinliler sahipsiz, Gazeliler kimsesiz onlara sahip çık ne olur Rabbim...’’

Ülkemizde yaşayan bir çok  insanın Rabbine böyle yakardığını düşünüyorum....Halbuki bizler millet olarak bedduayı seven bir millet değiliz....Ancak  televizyon ekranlarında yayınlananları gördükçe, bir milletin yok oluşuna şahit oldukça , soykırımın alası yapıldıkça, Dünya milletleri olarak hiçbir şey yapılamıyorsa  ‘’DURUN’’ denilemiyorsa elbette Rabbe seslenmekten başka çare yoktur demektir....

Halbuki... Yeni bir yılı , yeni umutlar, barışa, sevgiye, hoşgörüye yelken açan bir dünya özlemiyle dilek ve temennileriyle başlamıştık.Dünyanın en iyi savaş teknolojisini elinde bulunduran İsrail savaş uçaklarıyla, gazzeyi bombardımana başlamasıyla birlikte bu yılında kin nefret, garez, savaş, ölüm  gibi hal ve ahvallerle geçeceğini anlamış olduk...

İsrail bilmem ne zannediyor ki!...Bu yapılanlar yanlarına kar kalacak mıdır?.... Tek bir Arap ve hatta tek bir Müslüman kalana kadar bu savaş devam etmeyecek midir?

Sahi Orta doğuya barış gelir mi? Şu olanlardan sonra?...İsrail Yahudilerince kimisi anasını,babasını,  kimisi karısını, kocasını, kimisini minicik kundaktaki yavrusu katledilmiş, tüm bu acılar nasıl unutulabilir, nasıl yok sayılabilir...İsrail ne bu dünyada, ne öbür dünyada rahat yüzü görmeyecektir.Yaptıklarının hesabını er geç Rabbe verecektir.

Zaten Gazze İsrail’in esareti altındaydı, zaten gazze açık bir hapishaneden farksızdı.Ama yaşamlarının öyle yada böyle sürüp gidiyorlardı işte...Ve bir gece başlayan ağır bombardıman gazzenin cennet çocuklarının, gazzenin kadınlarını yıllardır olduğu gibi  yok ediyordu...

Ey gazze,  seni düşündükçe yüreğim kor olup yanıyor, ey gazze seni andıkça damla, damla göz yaşlarım süzülüyor yanaklarımdan....Ve o kız çocuğunun haykırışı aklıma düşüyor, gözlerimin önüne geliyor, ‘’Her sabah evden çıkarken çocuklarını öpen babalar.. utanın!  Utanın!”..

Utanıyorum Gazze nin masum günahsız bebeklerini , çocuklarının fotoğraflarının gördükçe, insanlığımızdan utanıyorum Ey Gazze...

Ey gazzenin cennet çocukları, ey gazze’nin cennet anneleri biliyoruz hepiniz şehitsiniz , hepiniz cennetliksiniz...

Filistinli şair, Mahmud Derviş dizelerinde sesleniyordu ;

Kaydet! Arabım./ Kartımın numarası elli bin/ Çocuklarımın sayısı sekiz/ dokuzuncusu yolda/ Yaz sonunda burada/ kızıyor musun?

Madem öyle kaydet arabım / Kaydet ilk sayfanın ta en başına/  Nefret etmem insanlardan / Hiç kimseye saldırmam/ ama aç kalınca/ Toprağımı gasp edeni çiğ, çiğ yerim/ Kolla kendini! Kork benim açlığımdan / kork benim öfkemden/  kolla kendini....

 ‘’ eldi artık çekip gitme zamanınız

Nerede isterseniz orada ölün ama ölmeyin aramızda,

Yapılacak işlerimiz var toprağımızda

Burada bizimdir mazi

Bizimdir hayatın ilk sesi

Bizimdir bugün, bizimdir gelecek

Burada bizimdir dünya ahiret

Çıkıp gidin toprağımızdan

Denizimizden, karamızdan

Buğdayımızdan, tuzumuzdan, taşımızdan

Defolun her şeyimizden

Defolun

Belleğimizden anılarımızdan

Ey yürüyenler eğreti sözcükler arasında! ‘’.....