Hatırlar mısınız yıllar öncesi bir çocuk, Filistinli bir çocuk, “Her sabah evden çıkarken çocuklarını öpen babalar.. utanın! Utanın!” diye haykırıyordu.
Aramızda bu çağrı sonrası hiç utananımız oldu mu?
Filistin’de şu oluyor bu oluyor demeye hiç gerek yok. Bunu artık herkes biliyor. Bir çöpçatan programına katılan Yıldız Tilbe bile çıkıp “Yalnız Müslüman oldukları için öldürülüyor o çocuklar” diye programı hiçe sayıp açıklamasını yaptı ve sözlerini “Allahüekber” diye tamamladı.
Orda olanı herkes biliyor.
Yahudinin kendin başkasını insan saymadığını herkes görüyor.
Ölen çocukları da…
Dün gazetelerin birinci sayfalarında yanı fotoğraf karesi vardı. Çocuk cesetleri yan yana dizilmiş ve başında kendini kaybetmiş bir baba…
Hatırlar mısınız yıllar öncesi bir çocuk, Filistinli bir çocuk, “Her sabah evden çıkarken çocuklarını öpen babalar.. utanın! Utanın!” diye haykırıyordu.
Aramızda bu çağrı sonrası hiç utananımız oldu mu?
Filistin’de çocuk olmak ne zormuş…
Filistin’de insan olmak ne zormuş…
Ve Filistin’de Müslüman olmak ne zormuş…
1917’de Osmanlı elinden çıkan Gazze’de o gündür bugündür huzur olmuyor. Osmanlı anlayışı nereden ayrıldı ise orada huzursuzluk diz boyu sürüyor.
Bir gece ahtapot bomba veya misket bombası denilen bombanın nasıl dağıldığını ve kimseyi ayırt etmeden saldırıların devam ettiğini gözlerimizle gördükçe, insan olan ve yüreğinde insanlık namına en küçük iz taşıyan herkes tepkisi yükselte yükselte vermeye başladı. Sağcısı solcusu İslamcısı laikçisi hiç farkı kalmadı artık.
Herkes biliyor. Filistin’de çocuğunuzu sabah yanağından öptükten sonra bir dahası olmayabilir.
Hatırlar mısınız yıllar öncesi bir çocuk, Filistinli bir çocuk, “Her sabah evden çıkarken çocuklarını öpen babalar.. utanın! Utanın!” diye haykırıyordu.
Aramızda bu çağrı sonrası hiç utananımız oldu mu?
Bu sadece İsrail’in vahşeti değil.
Aynı zamanda orada ki arapların vahşeti.. Filistinlileri önce açlığa yokluğa teslim eden onlar… Yardım gelen kapıları kapatanlar onlar.
Çocukları kadınları yaşlıları düşünmeyen onlar…
İstanbul’da bir gösteride 77 yaşında bir adam kaldırıma oturup ağlıyordu…
“Sizler için bağırıp sitem etmekten başka yapabileceğim bir şey yok. Beni affetmeyin Filistinli çocuklar” diye…
Misket ile oyun oynardı çocuklar, şimdi misket çocuk öldürüyor…
Bir Filistin’li babanın yerine koyun kendinizi bir günlüğüne… Evden çıkarken öpüp kokladığınız çocuğunuzu o misket bombasının içinde kalabileceğini düşünün…
Ve o Filistinli kızcağızın avazı çıktığı kadar haykırdığı o sözü hissetmeye çalışın, “Her sabah evden çıkarken çocuklarını öpen babalar.. utanın! Utanın!” diye haykırıyordu.
Aramızda bu çağrı sonrası hiç utananımız oldu mu?
Utancımız hepimize yetiyor değil mi?