Turnuvanın yapıldığı salonda bir kitap vardı. Kitabı kimin bıraktığını görmedik. Hakem arkadaşlarla birlikte boş vakitlerimizde kitabı inceledik. Kitap Hasan Dede’nin hayatını, eserlerini ve Aleviliğin ne olduğunu anlatıyordu. Birçok imla hatası olmasına rağmen emek verilerek hazırlanmış bir kitaptı. Yunus Koçak tarafından yazılan kitabın adı: Anadolu’yu Aydınlatan Nurlardan Birisi De Hasan Dede’dir.
Kitabın içinde öyle bir yer vardı ki, ben şok oldum ve bu cevabı yazma ihtiyacı hissettim. Kitabın 152 ve 153. sayfalarında aynen şöyle yazıyor:
Peygamberin öldüğü gün, kan akrabalarının Hz Fatıma’ya baş sağlığı taziye için toplandığını duyan Ebubekir emir verdi. Ömer yanında küçük bir kuvvetle evi basarak ölümle tehdit etti, dağıttı. Oradaki topluluğun adını aynı gün Beyti Ali koydular. Hz Fatıma’nın karnını tekmeleyerek hamliyi zayi ettiler. Hz Fatıma o darbeyle öldü. Sonraki tarihlerde Hz Ali’yi şehit ettiler.
Halife Osman Ebu Zer’e çok işkence yapmıştı. Yazıktır yapma diyenlere Beyti Ali adamıdır. Beyti Ali adamlarına asla merhamet olmaz dedi. Döve döve yaşlı olduğu halde Ebu Zer’i Kebene’ye sürgün ettiğini tüm tarih kitapları yazmaktadır.
Siz Hz Ebubekir’i, Hz Ömer’i ve Hz Osman’ı sevmiyor olabilirsiniz. Onların Allah katındaki kıymetlerini anlamıyor veya kabul etmiyor olabilirsiniz. Hatta onlara buğz ediyor olabilirsiniz. Bu, Allah’ın ve O’nun Habibi’nin sevgili dostlarına iftira atmanızı gerektirmez.
Onlar ki, peygamber efendimizin hayatı için kendi canlarından ve mallarından vazgeçtiler. Allahü Teâlâ tarafından dünyadayken cennetle müjdelenen on sahabeden birisi oldular. Allah’ın rızasını kazanmak için yaşadılar. Hz Ebubekir, peygamber efendimiz tarafından ‘’Sıddık’’ olarak nitelendirildi. İslamiyet’ten sırt çevrileceği bir günde peygamber efendimize bağlılığı İslamiyet’in büyümesine sebep oldu. Hz Ömer, adaletin koruyucusu oldu. Dağdaki kurtları bile düşünürdü. Hz Osman tam bir takva sahibiydi. Kur’an-ı kerim’i çok okur ve çok ağlardı.
Peygamber Efendimiz bir hadisinde: "Benim ashabım gökteki yıldızlar gibidir. Onlardan hangisine tutunursanız kurtuluşa erersiniz." buyuruyor. Peygamber Efendimizin bu hadisini hiç mi okumadınız? Peygamber Efendimizin bütün ashabının her birisi bizim için değerlidir ve bizim rehberimizdir. Onların yolu Peygamber Efendimizin yoludur.
Hz Ali’nin, Hz Fatıma’nın, Hz Hasan’ın, Hz Hüseyin’in sevilmesi için bu tür karalamalara gerek yoktur. Onların böyle bir çirkinliği ihtiyacı olmamıştır. Onların kalbimizdeki yeri farklıdır ve ölümsüzdür. Ehli Beytin sevgisinden mahrum kalmak kadar kötü bir şey yoktur. Siz başkalarını karaladığınızda Ehli Beytin bundan hoşnut olacağını mı zannediyorsunuz?
Lütfen yazdıklarımıza dikkat edelim. Allah’ın sevdiklerine ve Allah’ı sevenlere kötü sözler söylemeyelim. Onları her zaman rahmetle analım. Onların yaptıklarını ve söylediklerini değerlendirmek bizim haddimiz değildir, seviyemizi bilelim.